Dag 6: Shymkent en het Aksu-Zhabagly Nationaal Park

Shymkent en het natuurpark van Zhabagly

Na onze aankomst gisteravond in Shymkent, zijn we vanochtend klaar om haar groene omgeving te verkennen. Shymkent is na Astana en Almaty de derde grootste stad van KZ. Het vertrek uit het hotel was om 08:30 uur.

Aksu-Zhabagly Nationaal Park.

Na de steden en historische plaatsen trekken we de natuur in, naar het Aksu-Zhabagly Nationaal Park. Dit is het oudste natuurreservaat van Centraal-Azië en ligt in de uitlopers van het Tian Shan-gebergte.  We nemen lunchpakketten mee uit het hotel.

Zhabagly NP

We vertrekken met onze vertrouwde autobus om na 100 km en om 10:10 aan te komen aan het dorpje Aksu. Hier stappen we over in een busje van het park. De overgang van stad naar natuur is opvallend: binnen korte tijd maken de drukte en het verkeer plaats voor rust, frisse lucht en uitgestrekte landschappen. Aksu-Zhabagly Nature Reserve is een van de mooiste natuurgebieden van Kazachstan. (KZ verder). Het werd opgericht in 1926 en ligt in het westelijke deel van het Tian Shan Mountains, ten oosten van Shymkent. 

Met het parkbusje tot aan de parkingang.

Met het parkbusje rijden we nog een uurtje verder tot aan de parkingang. Van daar af is het nog een korte wandeling tot aan de start van de wandeling. 

Zhabagly NP

Maar voor het vertrek aan de wandeling eten we onze meegebrachte lunchpakketten op. Met een goedgevulde maag kunnen we op avontuur. Het zal nodig zijn! Het landschap is hier totaal anders dan de steppe: je vindt er een indrukwekkende mix van bergen, diepe kloven, rivieren en bossen. Het reservaat strekt zich uit over grote hoogteverschillen, waardoor er een enorme variatie aan flora en fauna voorkomt. 

Van de parkingang tot het begin van de afdaling in de canyon. Hier nog met onze lunchpakketten in hand.

De bestemming van deze wandeling: de Aksu-canyon, een spectaculaire kloof die op sommige plaatsen meer dan 500 meter diep is. Sommige bronnen vermelden 1800 m. 

Hier aan een betrekkelijk gemakkelijk gedeelte van de canyon kloof.

De steile rotswanden en het helderblauwe water zorgen voor een indrukwekkend natuurdecor.

Aksu canyon.

Het park staat ook bekend om zijn rijke biodiversiteit. In het voorjaar bloeien hier duizenden wilde tulpen. KZ wordt zelfs beschouwd als de oorsprong van veel tulpensoorten. Daarnaast leven er zeldzame dieren zoals de sneeuwluipaard, lynx, bruine beer en verschillende soorten roofvogels, al zijn die moeilijk te spotten. We zullen ze niet ontmoetten volgens de parkwachters.

Zhabagly NP

Voor natuurliefhebbers is dit een paradijs: je kan er wandelen door berglandschappen, genieten van uitgestrekte vergezichten en kennismaken met een ongerepte natuur die nog niet door massatoerisme is aangetast. 

Even verpozen.

We dalen af langs moeilijke en smalle paden. Vooral losliggende keien zorgen hier en daar voor wat glijpartijen. Het niveauverschil: 300 meter. 

We doen er 1u15m over. Maar wat een beloning! Beneden aan de wild stromende bergrivier is het een geweldige ervaring.

Beneden aan de Aksu wilde rivier.

Brugje over de snelstromende rivier.

De wandeling in en rondom de Aksu-Zhabagly canyon staat inderdaad bekend als een fysieke en mentale uitdaging. Het is geen comfortabel wandelpad, maar een rauwe, ongetemde wildernis.

Hier is een korte impressie van wat deze loodzware tocht karakteriseert:

De Duizelingwekkende Diepte

De kloof is een gigantische, messcherpe snede in het landschap van de Westelijke Tien Sjan-bergen. De wanden vallen op sommige plaatsen 300 tot 500 meter loodrecht naar beneden. Het contrast is surrealistisch: boven je strekken zich de eindeloze groene bergsteppes uit, terwijl je diep onder je de bulderende Aksu-rivier hoort stromen.

Zonder commentaar.

De Slopende Afdaling en Klim

Het zwaarste aspect van de wandeling is het overwinnen van het hoogteverschil over een extreem korte afstand:

• De ondergrond: Er zijn geen trappen of leuningen. Je navigeert over steile, smalle geitenpaadjes vol losliggend gesteente en verraderlijke klei.

• Fysieke tol: De afdaling naar de bodem vraagt het uiterste van je knieën en concentratie, omdat elke misstap een glijpartij betekent. De weg terug omhoog in de brandende zon verandert de tocht in een slopende training.

Een beetje hulp door een parkwachter helpt je over de lastige trajecten.

De beloning op de bodem

Wie de bodem bereikt, stapt in een compleet andere wereld. De Aksu-rivier beneden is een wild, ijskoud natuurgeweld. In de vroege zomer kleurt het smeltwater melkachtig wit (vandaar de naam: Ak = wit, Su = water), omgeven door gigantische, door water gepolijste rotsblokken waar je overheen moet klauteren.

Brugje over de Aksu rivier.

Absolute Isolatie

Omdat het een strikt beschermd natuurreservaat is, mag je hier alleen in onder begeleiding van een officiële ranger. Er is nul mobiel bereik en je zult er vrijwel helemaal alleen zijn. Wij hebben totaal geen andere personen ontmoet. Gelukkig! Het is een uitputtende onderneming die getrainde benen en een flinke dosis doorzettingsvermogen vereist, maar je krijgt er een van de meest indrukwekkende en ongerepte landschappen van Kazachstan voor terug. Opmerking: de ranger heeft een mobile radio bij. Indien het niet meer lukt om zelfstandig boven te geraken, roept hij een paard op (een mens natuurlijk). Dan kan men met behulp ervan tot boven geraken. Gelukkig was het bij ons als goede getrainde personen overbodig.

Terugtocht. 

Het zwaarste gedeelte is dan nog de terugtocht. 300 meter hoogteverschil onder ongenadige zon, maar de beloning boven is onbeschrijfelijk. Nog een korte wandeling tot de parkbus. Hiermede nog een uur tot onze goede bus. Dan nog 1,5 uur tot het hotel.

Accommodatie.

We logeren voor de 2de nacht in het Ramada Hotel. We rijden daarna nog naar een steack restaurant. Dit was een samenvatting van deze zondag. Er valt nog meer te beschrijven, maar dat zal voor later zijn.