vrijdag 26 juni 2026

Rondreis schema

Kazachstan, enorme natuur en cultuur.
Wie Kazachstan als bestemming ijskoud laat, - wat we amper kunnen geloven -, mist een de best bewaarde geheimen van de reiswereld. Van de futuristische skyline van Astana tot de kleurrijke canyons en de besneeuwde toppen van het Tian Shan-gebergte: Kazachstan bleek een aaneenschakeling van verrassingen. Lees mee en ontdek  in deze blog waarom dit één van de meest onderschatte bestemmingen van Centraal-Azië is.

maandag 15 juni 2026

Dag 13: Laatste blogbericht - Tot ziens, Kazackstan.

Alle mooie dingen komen ooit tot een einde – Terug naar België.
En dan is het zover. Dertien dagen geleden begonnen we aan een rondreis door het indrukwekkende Kazachstan, samen met een groep van 11 reisgenoten. Vandaag schrijven we het laatste hoofdstuk. Het is tijd om naar huis te gaan.

Een vroege start met een 'boxke'
Onze reis begon destijds in Astana, maar eindigt vandaag in Almaty. We hebben een vlucht om 09:25 uur op de planning staan. Geen uitgebreid, rustig ontbijt in het hotel deze ochtend, maar een handige ontbijtbox voor onderweg. Om stipt 06:30 uur staat ons transport klaar. De rit naar de luchthaven van Almaty is zo'n 16 kilometer lang, een traject waar we een klein halfuurtje over doen. Rond 06:50 uur stappen we de vertrekhal van de luchthaven binnen, klaar voor de check-in.

Spanning in Istanbul?
Vooraf zorgde het vluchtschema voor een klein beetje gezonde spanning. Normaal gesproken zouden we in Istanbul een comfortabele transfertijd van 1 uur en 45 minuten hebben. Turkish Airlines kondigde vooraf echter een vertraging aan voor ons vertrek uit Almaty, waardoor onze overstaptijd zou krimpen naar een krappe 60 minuten. Een tikkeltje spannend, maar achteraf bleek die bezorgdheid nergens voor nodig: een uur was nog steeds ruim voldoende om vlot over te stappen.

De terugreis in twee etappes.
De tocht naar huis verloopt in twee etappes.
  • Vlucht 1: Almaty naar Istanbul. Rond 10:00 uur stijgt onze Airbus A321-300 van Turkish Airlines op. We zitten in een 2-4-2 opstelling. Door het tijdsverschil (+2 uur in Kazachstan) landen we om 14:00 uur lokale tijd in Turkije. De vlucht van zes uur vliegt letterlijk voorbij, mede dankzij het entertainmentsysteem aan boord waarin we kunnen kijken naar de historische film uit 2025 Nuremberg (met Russell Crowe).

Vertrek uit Istanbul Airport
  • Vlucht 2: Istanbul naar Brussel Na een soepele overstap in Istanbul is het tijd voor het allerlaatste deeltje van de reis. We stappen aan boord van een Airbus A321-200 (met een 3-3 zetelverdeling). Om 15:30 uur kiezen we weer het luchtruim. Na een vlucht van 3,5 uur zetten we om 18:00 uur de landing in op Belgische bodem.
Route van Istanbul naar Brussel.
De koffers zijn van de band, de dertien dagen zijn voorbij. Wat rest zijn de prachtige herinneringen aan een fantastisch land en een geweldige groep reisgenoten!

zaterdag 13 juni 2026

Dag 12: Terug naar Naar Almaty.

Terug naar Almaty
Na het ontbijt nemen we afscheid van de rust en de natuur van de afgelopen dagen en vatten we de lange terugrit naar Almaty aan. Ons vertrek uit het guesthouse: 08:50 uur. Het is zaterdag en weekend ook voor de mensen uit Almaty. Daar we de vorige dagen praktisch alleen door het land reisden, komen vandaag talloze Kazakken uit Almaty de richting naar de meren uit.

Black Canyon.
Na een goede 77 km komen we om 10:00 uur toe aan de Black Canyon. Deze maakt deel uit van het uitgestrekte Charyn National Park. De Black Canyon dankt zijn naam aan de steile, gitzwarte en donkergrijze rotswanden. Dit geeft de kloof een heel andere, mysterieuze en ruige sfeer.
Black Canyon.
De Black Canyon is vooral een 'kijk- en fotostop'. De wanden zijn erg steil, waardoor het niet gebruikelijk (en vaak te gevaarlijk) is om hier zonder gids naar beneden te klimmen. 
Black Canyon.
Na deze laatste fotostop is het voluit naar Almaty. De weg verandert in een snelweg met 2x3 rijstroken. Enkele tankstops en toiletstops maken het een rit in een rustig tempo (125 km/hr). De bergen maken plaats voor heuvels, heuvels voor vlaktes en uiteindelijk duikt Almaty opnieuw op aan de voet van het Tian Shan-gebergte. 

Lunch 
Kort na de middag bereiken we Almaty en het restaurant om 13:15 uur. En jawel hoor... daar staat alweer een lunch waarmee je moeiteloos een klein trouwfeest zou kunnen verzorgen.
De Kazakken moeten ondertussen denken dat er in België een ernstig voedseltekort heerst. "Schep er nog maar wat bij," zullen ze zeggen. "Die mensen moeten straks terug naar huis, en daar zal het waarschijnlijk weer behelpen zijn met een boterham met confituur." Voor alle zekerheid blijven de schotels maar komen. Niemand zal kunnen zeggen dat hij Kazachstan met een lege maag verlaten heeft. Het is ook een teken van gastvrijheid om vele schotels op te dienen.

Green Market.
Na de uitgebreide lunch bezoeken we nog de 'Green Market. De Green Market (lokaal bekend als de Zelyony Bazar of Groene Markt) in Almaty, is een van de bekendste en meest levendige traditionele markten van de stad.
De markt staat bekend om zijn enorme verscheidenheid aan verse producten. Men vindt er kraampjes vol met groenten, fruit, specerijen, noten en gedroogd fruit. Daarnaast is er een grote vleesafdeling met onder andere traditioneel paardenvlees en lokale zuivelproducten zoals koert (gedroogde kaasballetjes).
We hebben de gelegenheid om paardenmelk en kamelenmelk te proeven. 
Standje waar er paarden en kamelen melk te proeven valt.
Degustatie van paardenmelk en kamelenmelk.
Uitgebreide verkoopstanden van vlees dat wel hygiënisch getoond wordt, maar wel in de warmte van het ogenblik.
Overzicht van het marktgebeuren.
Het is een bruisende, deels overdekte Centraal-Aziatische bazaar met een rijke geschiedenis die teruggaat tot de 19e eeuw. 
Schapenkoppen kijken je aan.
Na een uurtje hebben we dit laatste onderwerp van de rondreis afgevinkt. Het is dan 15:45 uur. Nog een kwartiertje tot aan het gekende Kazzhotel Plaza. Hier eindig de rondreis om 16:00 uur. Vandaag hebben we 300 km op onze route gezet. Een mooie afsluiter van een reis door een land dat ons heeft verrast met zijn uitgestrekte landschappen en zijn geschiedenis. We hebben nog een laatste diner in een restaurant waarvan de naam Alasha is. Tussen 18:30 uur en 21:15 uur. 

Accommodatie.
De cirkel is rond: voor onze laatste overnachting strijken we opnieuw neer in het vertrouwde Kazzhol-park-hotel, hetzelfde hotel waar we ook op dag 7 verbleven.
Parcours dag 12: Kolsay guesthouse - Black Canyon - Almaty: 300 km.

vrijdag 12 juni 2026

Dag 11: De meren Kayindi en Kolsay Lakes.

Dag 11: Het verzonken bos van Kaindy en de Kolsay-meren.
Vandaag staat in het teken van de adembenemende natuur in het uiterste zuidoosten van Kazachstan. We bevinden ons hier aan de noordkant van het imposante gebergte Tian Shan dat de natuurlijke grens vormt met Kirgizië. Na de intensieve en indrukwekkende canyons Charyn en Luna gisteren, is vandaag een heerlijk rustige maar visueel spectaculaire dag. Het doel? Twee van de meest iconische meren van het land ontdekken.
Het guesthouse voor deze 2 nachten, Hotel Kolsay.
De voormiddag: 
Het mysterieuze Kayindi-meer (Het 'Verzonken Bos')
We vertrekken om 09:00 uur voor een korte rit van zo'n 15 kilometer vanaf ons guesthouse tot aan de ingang van het nationale park. Het Kayindi-meer ligt net iets verder verscholen dan de Kolsay-meren.
Hotel/guesthouse Kolsay.
Dit meer is wereldberoemd vanwege zijn unieke en mysterieuze uiterlijk: het staat bekend als het 'verzonken bos'. In 1911 zorgde een hevige aardverschuiving ervoor dat de vallei werd afgesloten. Het water steeg snel en overspoelde het bestaande dennenbos. Vandaag de dag steken de kalkachtige, kale boomstammen nog altijd als dynamic masten boven het turquoise wateroppervlak uit, terwijl de takken onder water door het koude water perfect bewaard zijn gebleven.
Het aangelegde wandelpad naar het Kayindi Lake.

Vanaf de parkeerplaats heeft iedereen de keuze hoe het meer te bereiken:

  • Te paard: Voor wie de Kazachse natuur op een paard wil voelen.

  • Te voet: Een ontspannen wandeling van een half uurtje over een goed aangelegd pad.

Het Lake Kayindy is een op zichzelf staand meer en maakt strikt genomen geen deel uit van de Kolsay-cascade (op het programma in de namiddag).

Boomstammen steken boven het water uit in het ondergelopen Kayindi Lake.
Het vreemde zicht van boomstammen die als masten uit het water steken, maakt dit meer tot een van de meest unieke plekken van Kazachstan. De laatste jaren daalt het waterpeil, maar men weet niet precies waarom. Het is een indrukwekkende plek, met het donkere water, de boomstammen en de omliggende bergen. 
Merkwaardig verschijnsel, boomstammen steken boven het water van het Kayindi Lake uit.
Een winterse droom?
Terwijl we langs het water wandelen, dwalen onze gedachten even af naar de koudere maanden. Het landschap hier moet in de winter werkelijk uitzonderlijk mooi zijn. Stel je voor: de diepe rust van de bergen, de grillige boomstammen die uit een dikke laag ijs steken, en rondom je niets dan imposante bergtoppen die bedekt zijn onder een maagdelijk witte deken van sneeuw. Het moet een compleet andere, sprookjesachtige wereld zijn.
Sergey, de lokale gids en Claudine, Hilda, Rene en Danny.
Na het genieten aan het bekende uitzichtpunt, druk in de weer met camera’s, en de perfecte compositie van het glinsterende Kayindy Lake, besluiten we met enkele medereizigers de drukte achter ons te laten. 
Aan het riviertje dat naar het Kayindi Lake vloeit.
Het riviertje dat het meer continu van vers bergwater voorziet.
Met René, op de terugweg naar de parking.

Parcours in de voormiddag: Guesthouse - Kayindi Lake. (54 km)
De middag: Een stevige lunch.
Na de verkwikkende ochtendwandeling rijden we terug naar ons guesthouse voor de lunch. Om stipt 13:00 uur staat er een heerlijke, stevige soep op ons te wachten, een typische borscht, boordevol smaak. De perfecte brandstof voor het middagprogramma!

De Kolsay Lakes.
Om 14:00 uur in de namiddag rijden we naar het volgende meer. De Kolsay Lakes liggen in het zuidoosten van Kazachstan, heel dicht bij de grens met Kirgizië, in het noordelijke deel van het Tian Shan Mountains. Het park is vooral bekend om de Kolsay-meren. De meren worden vaak de “parels van de Tian Shan” genoemd. De eigenlijke Kolsay-cascade bestaat uit drie meren die als een soort trap boven elkaar liggen in dezelfde vallei. 
We bezoeken het eerste ervan. Het is gelegen op ongeveer 1.800 meter hoogte. Het is ook het meest toegankelijke meer waar een weg naartoe loopt.
De omgeving is bijzonder mooi: dichte dennenbossen, groene weiden, bergen en in de verte vaak besneeuwde toppen.
Lower Kolsay Lake1, in de verte de besneeuwde toppen.
Er wordt vermeld dat in het park ook verschillende diersoorten leven zoals marmotten, steenbokken, wolven en zelfs sneeuwluipaarden, al krijg je die zelden te zien. Het enige dat ik zag was een bange haas die over de weg sprong. Het gebied is ideaal voor wandelen en genieten van de natuur.
Lower Kolsay Lake1
Lower Kolsay Lake1
Lower Kolsay Lake 1
Accommodatie.
Na de canyons en de woestijnlandschappen is dit opnieuw een totaal ander landschap. Kazachstan blijft verrassen met zijn afwisselende natuur. ’s Avonds eten en overnachten we in het Kolsay guesthouse, midden in deze rustige en mooie natuur. Na de drukke vorige dagen, was het vandaag uitzonderlijk rustig. De dag eindigde dan ook op een mooi uur: 16:15 uur.
Parcours in de namiddag van het Kolsay guesthouse naar het Lower Kolsay Lake1. (32 km)

donderdag 11 juni 2026

Opgelet bij het lezen van de blog!

Let op: de blog is in omgekeerde volgorde opgebouwd. Het nieuwste bericht staat bovenaan, en je leest dus terug in de tijd naar het begin van de reis.

Belangrijk: Standaard toont een blog slechts een beperkt aantal berichten per pagina, eventueel de laatste vijf (bijvoorbeeld dag 13, 12,... 9).
Wil je ook de eerdere dagen lezen (dag 8 t.e.m. dag 1)?
Klik dan onderaan de pagina op ‘Oudere posts’ – zo blader je verder naar de vorige blogposts.
💡 Tip: Zeer belangrijk: VERVERS de pagina telkens je de blog opent (via het ronde pijltje in je browser). Zo zie je altijd de meest recente versie, zeker als er nog nieuwe berichten of verbeteringen zijn toegevoegd.

📱 Gebruik je een Android-toestel? Tik dan op de drie puntjes rechtsboven om de optie ‘vernieuwen’ te vinden.

💡 Let op: Bovenaan deze blog zie je mogelijk een melding over cookies van Google. Dit is een automatische boodschap van het Blogger-platform. Klik gerust op ‘Ik snap het’ om verder te gaan – je hoeft niets te doen.

Beveiligde website: In de adresbalk van deze website zie je https://’ voor het adres, wat aangeeft dat de verbinding beveiligd is.

Dag 10: Canyons en Zharkent - Kruispunt van culturen in Zuidoost-Kazachstan en Oeigoeren.

Zharkent en de Oeigoeren.
In dit zuid-oost gebied van dit immens grote land gaan we verder met het bezoeken van deze streek.
Wat staat er op het programma:
  • Tiger Mountain
  • Zharkent
  • Oeigoeren
  • Moskee van Zharkent
  • Charyn canyon
  • Lunar canyon 
Op dag 10 nemen we afscheid van het guesthouse! We pakken onze spullen en maken ons klaar voor het volgende deel van ons avontuur. We rijden naar de volgende bestemming: vertrek 08:30.
De terreinwagens.
Tiger Mountain.
Dit is een indrukwekkende en fotogenieke locatie in de regio Almaty. De bergen danken hun naam aan de opvallende, horizontale stroken in het landschap. Door miljoenen jaren van erosie zijn verschillende sedimentlagen blootgelegd. 
We bereiken deze plaats na 76 km en 50 minuten.
Dit zorgt voor een prachtig gestreept patroon van contrasterende kleuren, variërend van okergeel en dieprood tot contrasterend wit (leisteen) en zelfs groenachtige tinten klei. 
Tiger Mountain met een opvallend gestreept patroon.
Het wekt de indruk van een tijgerhuid of een 'zebra-taart'. Toeristen en fotografen omschrijven de locatie vaak als een marslandschap of een scène van een andere planeet.
Zharkent 
Zharkent een rustig stadje in het uiterste zuidoosten van KZ in het grensgebied met China.  Op 120 km van ons vertrek komen we hier toe om 10:15 uur. Zharkent ligt op een oude route van de Zijderoute tussen Almaty en de Charyn Canyon. Door zijn ligging dicht bij de Chinese grens was het een plek waar verschillende culturen elkaar ontmoetten.

Kennismaking met de Oeigoeren.
De stad heeft een belangrijke Oeigoerse gemeenschap. Deze Turkstalige bevolkingsgroep heeft haar eigen tradities, keuken en cultuur. We krijgen te zien hoe ze ‘lagman’ maken, een lokaal gerecht met lange handgetrokken noedels, groenten en vlees. 
Procedure voor het maken van 'lagman'.
Het is interessant om te zien hoe de noedels met de hand worden bereid, en natuurlijk mogen we daarna mee aan tafel voor de lunch om dit zelfgemaakte gerecht te proeven.
Het bereiden van lagman. Een oeigoerse specialiteit.
Keuken van het 'lagman' restaurant.
Zharkent moskee.
Het bekendste monument van Zharkent is de Zharkent Mosque, gebouwd aan het einde van de 19e eeuw. Deze moskee is uniek in Kazachstan en zelfs in Centraal-Azië, omdat ze gebouwd is in Chinese stijl. Met haar houten constructie, kleurrijke beschilderingen en pagodeachtige vormen lijkt het gebouw eerder op een boeddhistische tempel dan op een klassieke moskee. Dat maakt het een bijzonder voorbeeld van culturele vermenging.
Zharkent: de moskee.
Na dit kort en voor mij eigenlijk minder interessant bezoek, lopen we nog even langs de markt. Er wordt door de gidsen Trees, Sergey en Piet verschillende soorten fruit gekocht als dessert bij het diner.
Fruitkraampjes op de markt van Zharkent.
De majestueuze Charyn Canyon en de Vallei van de Kastelen.
Daarna rijden we verder naar Charyn Canyon, die vaak de kleine broer van de Grand Canyon wordt genoemd. Hier komen we toe om 15:00 uur en na 260 km vanuit ons vertrek. Charyn Canyon is een van de indrukwekkendste natuurgebieden van Kazachstan en ligt op ongeveer 200 kilometer ten oosten van Almaty, niet ver van de grens met China. De kloof is gevormd door de Charyn-rivier die zich miljoenen jaren lang een weg door het gesteente heeft gesleten.
Charyn Canyon , één van de prachtigste en mooiste canyons die we al bezocht hebben.
Deze majestueuze canyon is op sommige plaatsen tot 300 meter diep. Door zijn spectaculaire rotsformaties wordt hij vaak vergeleken met de Grand Canyon in de Verenigde Staten, al is hij kleiner van schaal.
Wat maakt deze vallei zo bijzonder?
  • Natuurlijke architectuur: De vallei is een droge kloof van ongeveer 2 tot 3 kilometer lang, omringd door gigantische rotsformaties van rood zandsteen. Door eeuwenlange wind- en watererosie hebben deze rotsen de vorm gekregen van torens, kantelen en vestingen, vandaar de naam 'Vallei van de Kastelen'.


  • Kleurrijk contrast: De dieprode en oranje tinten van het zandsteen veranderen voortdurend van kleur afhankelijk van de stand van de zon. Dit vormt een scherp contrast met de strakblauwe lucht en het weelderige groen rond de actieve rivier aan het einde van de trail.

  • Toegankelijkheid: Men kan in de Vallei van de Kastelen heel gemakkelijk over de vlakke bodem van de kloof wandelen. Je loopt er letterlijk tussen de metershoge, loodrechte rotswanden door.

De rotsen in dit gebied zijn naar schatting zo'n 12 miljoen jaar oud en vormen een van de meest unieke woestijnlandschappen van Centraal-Azië.

Vallei van de kastelen.
We maken een wandeling door de beroemde ‘Vallei van de Kastelen’, waar de rotsformaties lijken op torens en burchten. Dit is het bekendste deel van de canyon genoemd als de Valley of Castles, of de Vallei van de Kastelen. De wandeling leidt ons helemaal tot aan de rivier, diep in de canyon, een indrukwekkende tocht door een prachtig landschap. Het is een wandeling van 2,5 km.
De canyon werd gedurende miljoenen jaren uitgesleten door de Charyn-rivier, die zich een weg baande door het gesteente en zo het indrukwekkende landschap vormde dat we vandaag zien. Wind, water en extreme temperatuurverschillen hebben het landschap verder gevormd tot een uniek geheel van torens, kliffen en rotswanden in verschillende kleuren.
Je kan door de vallei wandelen via een pad dat geleidelijk afdaalt tot aan de rivier beneden in de canyon. De wandeling is ongeveer 2 à 3 kilometer lang en loopt tussen hoge rotswanden door, wat het een indrukwekkende tocht maakt. 
Een enorm landschap van rotsen, kliffen en diepe kloven strekt zich voor ons uit. Beneden stroomt de Charyn-rivier, waar wat groen en bomen groeien, een mooi contrast met de droge rotsen boven.
Charyn rivier, op het einde van de vallei.
Charyn rivier, op het einde van de vallei.
Lunar Canyon
Naast de Vallei van de Kastelen zijn er in de omgeving nog andere canyons, zoals de Lunar Canyon die minder bezocht wordt maar ook bijzonder mooi is.
Lunar canyon.
De rotsen en kleilagen zijn hier veel lichter van kleur variërend van wit en zachtgeel tot asgrijs. De ronde, golvende vormen en grillig uitgesleten kloven geven het gevoel alsof je op de maan loopt.
Lunar canyon.
Omdat de overgrote meerderheid van de dagtoeristen uit Almaty alleen stopen bij de Valley of Castles, is het bij de Lunar Canyon vaak een stuk rustiger en meer verlaten.

Accommodatie in Saty.
De bestemming van deze dag is het dorpje Saty, dicht bij Kirgizstan. We logeren deze en de volgende nacht in het Saty Village Guestouse. Hier komen we toe om19:30 en na 420 km.
Parcours van Basshy via Tiger Mnt, Zharkent, Charyn canyon, Lunar canyon, Saty.