Dag 13: Laatste blogbericht - Tot ziens, Kazackstan.

Alle mooie dingen komen ooit tot een einde – Terug naar België.

En dan is het zover. Dertien dagen geleden begonnen we aan een rondreis door het indrukwekkende Kazachstan, samen met een fijne groep van 11 reisgenoten. Vandaag schrijven we het laatste hoofdstuk. Het is tijd om naar huis te gaan.

Een vroege start met een 'boxke'

Onze reis begon destijds in Astana, maar eindigt vandaag in Almaty. We hebben een vlucht om 09:25 uur op de planning staan. Geen uitgebreid, rustig ontbijt in het hotel deze ochtend, maar een handige ontbijtbox voor onderweg. Om stipt 06:30 uur staat ons transport klaar. De rit naar de luchthaven van Almaty is zo'n 16 kilometer lang, een traject waar we een klein halfuurtje over doen. Rond 06:50 uur stappen we de vertrekhal binnen, klaar voor de check-in.

Spanning in Istanbul?

Vooraf zorgde het vluchtschema voor een klein beetje gezonde spanning. Normaal gesproken zouden we in Istanbul een comfortabele transfertijd van 1 uur en 45 minuten hebben. Turkish Airlines kondigde vooraf echter een vertraging aan voor ons vertrek uit Almaty, waardoor onze overstaptijd zou krimpen naar een krappe 60 minuten. Een tikkeltje spannend, maar achteraf bleek die bezorgdheid nergens voor nodig: een uur was nog steeds ruim voldoende om vlot over te stappen.

De terugreis in twee etappes.

De tocht naar huis verloopt in twee etappes.

• Vlucht 1: Almaty naar Istanbul. Rond 10:00 uur stijgt onze Airbus A321-300 van Turkish Airlines op. We zitten in een 2-4-2 opstelling. Door het tijdsverschil (+2 uur in Kazachstan) landen we om 14:00 uur lokale tijd in Turkije. De vlucht van zes uur vliegt letterlijk voorbij, mede dankzij het entertainmentsysteem aan boord waarin we kunnen kijken naar de historische film uit 2025 Nuremberg (met Russell Crowe).

Vertrek uit Istanbul Airport

• Vlucht 2: Istanbul naar Brussel Na een soepele overstap in Istanbul is het tijd voor het allerlaatste deeltje van de reis. We stappen aan boord van een Airbus A321-200 (met een 3-3 zetelverdeling). Om 15:30 uur kiezen we weer het luchtruim. Na een vlucht van 3,5 uur zetten we om 18:00 uur de landing in op Belgische bodem.

Route van Istanbul naar Brussel.

De koffers zijn van de band, de dertien dagen zijn voorbij. Wat rest zijn de prachtige herinneringen aan een fantastisch land en een geweldige bende reisgenoten!

Dag 12: Terug naar Naar Almaty.

Terug naar Almaty

Na het ontbijt nemen we afscheid van de rust en de natuur van de afgelopen dagen en vatten we de lange terugrit naar Almaty aan. Ons vertrek uit het guesthouse: 08:50 uur. Het is zaterdag en weekend ook voor de mensen uit Almaty. Daar we de vorige dage praktisch alleen door het land reisden, komen vandaag talloze Kazakken de richting naar de meren uit.

Black Canyon.

Na een goede 77 km komen we om 10:00 uur toe aan de Black Canyon. Deze maakt deel uit van het uitgestrekte Charyn National Park. De Black Canyon dankt zijn naam aan de steile, gitzwarte en donkergrijze rotswanden. Dit geeft de kloof een heel andere, mysterieuze en ruige sfeer.

Bllack Canyon.

De Black Canyon vooral een 'kijk- en fotostop'. De wanden zijn erg steil, waardoor het niet gebruikelijk (en vaak te gevaarlijk) is om hier zonder gids naar beneden te klimmen. 

Black Canyon.

Na deze laatste fotostop is het voluit naar Almaty. De weg verandert in een snelweg met 2x3 rijstroken. Enkele tankstops en toiletstops maken het een rit in een rustig tempo (125 km/hr). De bergen maken plaats voor heuvels, heuvels voor vlaktes en uiteindelijk duikt Almaty opnieuw op aan de voet van het Tian Shan-gebergte. Kort na de middag bereiken we Almaty en het restaurant om 13:15 uur. Hier staat weeral een overvloedige lunch klaar. De Kazakken moeten ongetwijfeld denken dat wij uitgehongerd zijn. Het is ook een teken van gastvrijheid om vele schotels op te dienen.

Green Market.

Na de uitgebreide lunch bezoeken we nog de 'Green Market. 

Green Market

Een uitgebreide afdeling met vleeswaren. We hebben de gelegenheid om paardenmelk en kamelenmelk te proeven. 

Standje waar de paarden en kamelen melk te proeven valt.

Degustatie van paardenmelk en kamelenmelk.

Uitgebreide verkoopstanden van vlees dat wel hygiënisch getoond wordt, maar wel in de warmte van het ogenblik.

Overzicht van het marktgebeuren.

Varkenskoppen. In sommige landen gebruikt bij de inhuldiging van een installatie.

Schapenkoppen kijken je aan.

Na een uurtje hebben we dit laatste onderwerp van de rondreis afgevinkt. Het is dan 15:45 uur. Nog een kwartiertje tot aan het gekende Kazzhotel Plaza. Hier eindig de rondreis om 16:00 uur. Vandaag hebben we 300 km op onze route gezet. Een mooie afsluiter van een reis door een land dat ons heeft verrast met zijn uitgestrekte landschappen, zijn geschiedenis en zijn gastvrije mensen.

Accommodatie.

De cirkel is rond: voor onze laatste overnachtingen strijken we opnieuw neer in het vertrouwde Kazzhol-park-hotel, hetzelfde hotel waar we ook op dag 7 verbleven.

Dag 11: De meren Kayindi en Kolsay Lakes.

Kayindy Lake - Het verzonken bos.

Na de indrukwekkende Charyn en Lunar canyons gisteren, staan vandaag de meren op het programma.

Het guesthouse voor deze 2 nachten, Hotel Kolsay.

Hotel Kolsay.

We vertrekken om 09:00 uur voor een korte rit van 15 km naar de toegang tot het park naar Kayindy Lake. Dit bijzondere meer is ontstaan na een enorme aardverschuiving in 1911, waarbij een vallei werd afgesloten en het water de bossen overspoelde. Het is een wandeling van een 30 minuten over een goed aangelegd pad tot aan het meer. 

Het aangelegde wandelpad naar het Kayindi Lake.

Het Lake Kaindy is een op zichzelf staand meer en maakt strikt genomen geen deel uitmaakt van de Kolsay-cascade.

Boomstammen in het ondergelopen Kayindi Lake.

Men heeft ook de keuze om de rit te paard te doen. Maar sportievelingen als we zijn doen we het rustig wandelend. Het vreemde zicht van boomstammen die als masten uit het water steken, maakt dit meer tot een van de meest unieke plekken van Kazachstan. De laatste jaren daalt het waterpeil, maar men weet niet precies waarom. Een stevige afdaling brengt ons te voet tot aan de rand van het meer. Het is een indrukwekkende plek, met het donkere water, de boomstammen en de omliggende bergen. We maken de wandeling tot aan de oever van het meer, een rustige tocht door een mooi berglandschap. 

Uitzichtpunt over her Kayindi Lake.

Merkwaardig verschijnsel, boomstammen steken boven het water van het Kayindi Lake uit.

Het is een heel andere natuur dan wat we eerder deze reis zagen, opnieuw een ander gezicht van Kazachstan.

Sergey, de lokale gids en Claudine, Hilda, Rene en Danny.

Terwijl de rest van de groep achterblijft op het bekende uitzichtpunt, druk in de weer met camera’s, filters en de perfecte compositie van het glinsterende Kayindy Lake, besluiten enkele wandelaars de drukte achter zich te laten. 

Aan het riviertje dat naar het Kayindi Lake vloeit.

Met René, op de terugweg naar de parking.

Waar de meesten omkeren, stroomt een smalle uitloper van het water als een rustige rivier verder het landschap in. 

Na de wandeling rijden we terug naar de guesthouse voor de lunch. Om 13:00 uur krijgen we een stevige en lekkere soep, borsch zou ik het noemen. Om dan on 14:00 het volgende meer te bezoeken.

De Kolsay Lakes.

In de namiddag rijden we naar het volgende meer. De Kolsay Lakes liggen in het zuidoosten van Kazachstan, dicht bij de grens met Kirgizië, in het noordelijke deel van het Tian Shan Mountains. Het park is vooral bekend om de Kolsay-meren. De meren worden vaak de “parels van de Tian Shan” genoemd. De eigenlijke Kolsay-cascade bestaat uit drie meren die als een soort trap boven elkaar liggen in dezelfde vallei. We bezoeken het eerste ervan. Het is gelegen op ongeveer 1.800 meter hoogte. Het is het meest toegankelijke meer waar de weg naartoe loopt.

De omgeving is bijzonder mooi: dichte dennenbossen, groene weiden, bergen en in de verte vaak besneeuwde toppen. Het heldere water van de meren weerspiegelt de bossen en bergen, wat zorgt voor prachtige landschappen.

Kolsay Lake1.

In het park leven ook verschillende diersoorten zoals marmotten, steenbokken, wolven en zelfs sneeuwluipaarden, al krijg je die zelden te zien. Het enige dat ik zag was een bange haas die over de weg sprong. Het gebied is ideaal voor wandelen, paardrijden en genieten van de natuur.

Kolsay Lake1

Kolsay Lake1

Kolsay Lake

Accommodatie.

Na de canyons en de woestijnlandschappen is dit opnieuw een totaal ander landschap. Kazachstan blijft verrassen met zijn afwisselende natuur. ’s Avonds eten en overnachten we in het Kolsay guesthouse, midden in deze rustige en mooie natuur. Na de drukke vorige dagen, was het vandaag uitzonderlijk rustig. De dag eindigde dan ook op een mooi uur: 16:15 uur.

Opgelet bij het lezen van de blog!

Let op: de blog is in omgekeerde volgorde opgebouwd. Het nieuwste bericht staat bovenaan, en je leest dus terug in de tijd naar het begin van de reis.

Belangrijk: Standaard toont een blog slechts een beperkt aantal berichten per pagina, eventueel de laatste vijf (bijvoorbeeld dag 13, 12,... 9).

Wil je ook de eerdere dagen lezen (dag 8 t.e.m. dag 1)?

Klik dan onderaan de pagina op ‘Oudere posts’ – zo blader je verder naar de vorige blogposts.

💡 Tip: Zeer belangrijk: VERVERS de pagina telkens je de blog opent (via het ronde pijltje in je browser). Zo zie je altijd de meest recente versie, zeker als er nog nieuwe berichten of verbeteringen zijn toegevoegd.

📱 Gebruik je een Android-toestel? Tik dan op de drie puntjes rechtsboven om de optie ‘vernieuwen’ te vinden.

💡 Let op: Bovenaan deze blog zie je mogelijk een melding over cookies van Google. Dit is een automatische boodschap van het Blogger-platform. Klik gerust op ‘Ik snap het’ om verder te gaan – je hoeft niets te doen.

Beveiligde website: In de adresbalk van deze website zie je ‘https://’ voor het adres, wat aangeeft dat de verbinding beveiligd is.

Dag 10: Zharkent - Kruispunt van culturen in Zuidoost-Kazackstan en Oeigoeren.

Zharkent en de Oeigoeren.

In dit zuid-oost gebied van dit immens grote land gaan we verder met het bezoeken van deze streek.

Wat staat er op het programma:

• Tiger Mountain
• Zharkent
• Oeigoeren
• Moskee van Zharkent
• Charyn canyon
• Lunar canyon 

Op dag 10 nemen we afscheid van het guesthouse! We pakken onze spullen en maken ons klaar voor het volgende deel van ons avontuur. We rijden naar de volgende bestemming: vertrek 08:30.

Tiger Mountain.

Dit is een indrukwekkende en fotogenieke locatie in de regio Almaty. De bergen danken hun naam aan de opvallende, horizontale stroken in het landschap. Door miljoenen jaren van erosie zijn verschillende sedimentlagen blootgelegd. 

We bereiken deze fotogenieke plaats na 76 km en 50 minuten.

Dit zorgt voor een prachtig gestreept patroon van contrasterende kleuren, variërend van okergeel en dieprood tot contrasterend wit (leisteen) en zelfs groenachtige tinten klei. 

Het wekt de indruk van een tijgerhuid of een 'zebra-taart'. Toeristen en fotografen omschrijven de locatie vaak als een marslandschap of een scène van een andere planeet.

Zharkent 

Zharkent een rustig stadje in het uiterste zuidoosten van KZ in het grensgebied met China  Op 120 km van ons vertrek komen we hier toe om 10:15 uur. Zharkent ligt op een oude route van de Zijderoute tussen Almaty en de Charyn Canyon. Door zijn ligging dicht bij de Chinese grens was het een plek waar verschillende culturen elkaar ontmoetten.

Kennismaking met de Oeigoeren.

De stad heeft een belangrijke Oeigoerse gemeenschap. Deze Turkstalige bevolkingsgroep heeft haar eigen tradities, keuken en cultuur. We krijgen te zien hoe ze ‘lagman’ maken, een lokaal gerecht met lange handgetrokken noedels, groenten en vlees. 

Het is interessant om te zien hoe de noedels met de hand worden bereid, en natuurlijk mogen we daarna mee aan tafel voor de lunch om dit zelfgemaakte gerecht te proeven.

Zharkent moskee.

Het bekendste monument van Zharkent is de Zharkent Mosque, gebouwd aan het einde van de 19e eeuw. Deze moskee is uniek in Kazachstan en zelfs in Centraal-Azië, omdat ze gebouwd is in Chinese stijl. Met haar houten constructie, kleurrijke beschilderingen en pagodeachtige vormen lijkt het gebouw eerder op een boeddhistische tempel dan op een klassieke moskee. Dat maakt het een bijzonder voorbeeld van culturele vermenging.

Na dit kort en weinig interesant bezoek lopen we nog even langs de markt. Er worden door de gidsen T en S en Piet verschillende soorten fruit gekocht als dessert bij het diner.

Charyn Canyon en de Vallei van de Kastelen.

Daarna rijden we verder naar Charyn Canyon, die vaak de kleine broer van de Grand Canyon wordt genoemd. Hier komen we toe om 15:00 uur en na 260 km vanuit ons vertrek. Charyn Canyon is een van de indrukwekkendste natuurgebieden van Kazachstan en ligt op ongeveer 200 kilometer ten oosten van Almaty, niet ver van de grens met China. 

Charyn Canyon , één van de prachtigste en mooiste canyou die we al bezocht hebben.

De canyon is ongeveer 150 kilometer lang en op sommige plaatsen tot 300 meter diep. Door zijn spectaculaire rotsformaties wordt hij vaak vergeleken met de Grand Canyon in de Verenigde Staten, al is hij kleiner van schaal.    

Charyn canyon

Vallei van de kastelen.

We maken een wandeling door de beroemde ‘Vallei van de Kastelen’, waar de rotsformaties lijken op torens en burchten. Dit is het bekendste deel van de canyon genoemd als de Valley of Castles, of de Vallei van de Kastelen. De wandeling leidt ons helemaal tot aan de rivier, diep in de canyon, een indrukwekkende tocht door een prachtig landschap. Het is een wandeling van 2,5 km.

Vallei van de Kastelen

De canyon werd gedurende miljoenen jaren uitgesleten door de Charyn-rivier, die zich een weg baande door het gesteente en zo het indrukwekkende landschap vormde dat we vandaag zien. Wind, water en extreme temperatuurverschillen hebben het landschap verder gevormd tot een uniek geheel van torens, kliffen en rotswanden in verschillende kleuren.

Je kan door de vallei wandelen via een pad dat geleidelijk afdaalt tot aan de rivier beneden in de canyon. De wandeling is ongeveer 2 à 3 kilometer lang en loopt tussen hoge rotswanden door, wat het een indrukwekkende tocht maakt. 

Een enorm landschap van rotsen, kliffen en diepe kloven strekt zich voor ons uit. Beneden stroomt de Charyn-rivier, waar wat groen en bomen groeien – een mooi contrast met de droge rotsen boven.

Lunar Canyon

Naast de Vallei van de Kastelen zijn er in de omgeving nog andere canyons, zoals de Lunar Canyon die minder bezocht wordt maar ook bijzonder mooi zijn.

Lunar canyon.

Accommodatie in Saty.

De bestemming van deze dag is het dorpje Saty, dicht bij Kirgizstan. We logeren deze en de volgende nacht in het Saty Village Guestouse. Hier komen we toe om19:30 en na 420 km.

Dag 9: Altyn Emel National Park – Aktau White Mountains

Altyn Emel begint met stilte. 

Dag 9 staat volledig in het teken van natuur en verwondering. Vandaag ontdekken we de indrukwekkende landschappen van Altyn Emel, waar de Kazachse natuur zich van haar meest spectaculaire kant laat zien. Het ontbijt is op een treffelijk uur. Vanaf  07:00 uur, maar vermits het een eenvoudige installatie is, is 07:30 uur ruim voldoende. We vertrekken uit de guesthouse om 08:30 uur.

Guesthouse in Basshy.

Na een uur rijden en over 55 km hebben we een eerste stop. Aan de Katy Tay, lege bergen (vermoed ik). Tijd voor een gezamenlijke foto.

De Aktau bergen liggen nog enkele kilometers verder. Dat zijn dan de Aktau Mountains of de Witte bergen.

White Mountains.

Het is nog 45 minuten verder rijden tot aan het startpunt aan de Aktau Mountains. We starten met een wandeling door de kleurrijke Aktau Mountains. Het landschap is hier bijna onwerkelijk: heuvels in tinten wit, rood, oranje en geel wisselen elkaar af en vormen een soort natuurlijk schilderij. Het voelt alsof we door een andere wereld wandelen, waar elke bocht opnieuw verrast.

We maken een wandeling! We bevinden ons hier in het hart van het Altyn-Emel National Park in Kazachstan. De wandeling door de droge rivierbedding (de canyonvloer) voelt alsof je over de bodem van een opgedroogde prehistorische oceaan loopt, wat geologisch gezien ook klopt. Je loopt over een stoffig, grindachtig pad dat zich door een doolhof van grillige rotswanden slingert. 

Terwijl de felle zon onbarmhartig op de kloof brandt, worden we omringd door een surrealistisch "spekkoek-landschap". De bergen danken hun naam Aktau ("Witte Bergen") aan de heldere kalklagen, maar door de extreme hitte en miljoenen jaren aan erosie zien we glimmende banden van dieprood, pastelroze, okergeel en zelfs bleekgroen in de wanden oplichten. Er is nauwelijks schaduw, de lucht is gortdroog en het weidse contrast tussen de felgekleurde, buitenaardse rotsen en de strakblauwe lucht maakt het een intense, maar onvergetelijke woestijnervaring. We voorzien ons van vooral zonnebrand en een flinke voorraad water!

Singing Dunes.

Daarna trekken we verder naar een van de meest bijzondere plekken van het park: de Singing Dune. Deze enorme zandduin maakt, onder de juiste omstandigheden, een laag brommend geluid wanneer het zand in beweging komt. Het is een vreemd en fascinerend natuurfenomeen dat je niet elke dag tegenkomt. Het beklimmen is alsof je een gigantische, levende zandbak trotseert. Het is een van de absolute hoogtepunten van het Altyn-Emel National Park. De klim naar de top van de ruim 150 meter hoge zandduin is een pure beproeving van doorzettingsvermogen. Omdat het zand zo ontzettend fijn en gortdroog is, zak je bij elke stap weer een stuk weg. Het is het klassieke "twee stappen omhoog, één stap terug"-verhaal. Terwijl de zon op onze nek brandt en de wind het fijne zand langs je enkels blaast, ploeteren we langzaam naar de scherpe kam van de duin. Maar eenmaal boven? Dan zijn we alles meteen vergeten.

Het uitzicht vanaf de top is adembenemend: aan de ene kant zien we de glinsterende Ili-rivier en aan de andere kant de ruige paarse contouren van de gelaagde bergen. Maar het échte spektakel begint pas als we weer naar beneden gaan.

Wanneer het zand door onze voetstappen in beweging komt, begint de duin te 'zingen'. Het start als een diep, laag bromgeluid en zwelt al snel aan tot een trilling die klinkt als het ronkende geluid van een propellervliegtuig of een mysterieus kerkorgel. De hele duin begint onder onze voeten te vibreren, een uniek natuurverschijnsel dat ontstaat door de wrijving van de gortdroge zandkorrels.

Zingende duin.

De leukste (en snelste) manier om beneden te komen? Al glijdend op je kont of rennend in grote sprongen door het zand naar beneden sjezen terwijl de duin om je heen loeit!

Zingende duin

Een dag vol contrasten, kleuren en bijzondere natuur – en zonder twijfel een van de hoogtepunten van de reis.

Accommodatie.

We logeren voor de 2de nacht in het Basshy Village Guesthouse. Na deze schitterende dag komen terug in de guesthouse om 16:20 uur.