Dag 3: Borovoe National Park.

De parel van de steppe: Borovoe Nationaal Park (Burabay).

Na de moderne gebouwen en de uitgestrekte steppe rond Astana is het bijna verrassend om naar Borovoe Nationaal Park te rijden. Op ongeveer 270 kilometer ten noorden van Astana ligt een totaal ander landschap dan de eindeloze steppe rond de hoofdstad. We vertrekken om 08:00 uur uit het Ramada hotel in Astana. 

Met dit busje rijden we in Astana rond en naar het Borobay N.P.

Het is een verassing om op de snelwegen van Kazachstan te rijden. Twee maal drie rijstroken, zonder verkeer. Vrachtwagens? Niet te bespeuren!

Snelweg van/naar Astana op weg naar de 265 km verder gelegen Borobay N.P.

In het Borovoe Nationaal Park, ook bekend als Burabay National Park, vinden we bossen, meren, granieten rotsen en bergen. Geleidelijk verandert het landschap volledig: bossen, meren en rotsen duiken op en het lijkt alsof we in een heel ander land zijn beland. Na 265 km bereiken we het gebied rond 11:45 uur.

De Magie van Borovoe: Wandelen rond de Troon van Ablai Khan

Als je door het Nationaal Park Borovoe (Burabay) in Kazachstan reist, stuit je op een plek waar natuur en eeuwenoude legendes samensmelten: de legendarische Troon van Ablai Khan. Centraal op deze historische plek ligt een indrukwekkende, natuurlijke granieten steen. Volgens de overlevering was dit de werkelijke troon van de machtige achttiende-eeuwse khan (koning) Ablai. De lokale traditie brengt een vleugje magie met zich mee: men gelooft dat als je zeven keer rond de troon wandelt en een oprechte wens doet, deze zal uitkomen. Een ritueel dat je spiritueel verbindt met het rijke verleden van de Kazachse steppe. De locals doen dit, ze weten niet beter. Maar wij, men heeft ons  al zoveel wijs gemaakt! Niet met ons. Komt toch niet uit!

Bij de stenen troon van Ablai Khan.

Vlakbij de troon staat een imposante, torenhoge paal met daarbovenop een gouden arend die met uitgespreide vleugels de wacht houdt. De arend, een diep geworteld symbool van vrijheid en onafhankelijkheid in Kazachstan, waakt hier trots over het plein en de omliggende dennenbossen. 

Paal met gouden arend boven op. Wij bescheiden beneden poserend.

Het is een herinnering aan de grootsheid van de geschiedenis, omringd door de serene en ruige natuur van Borovoe. 

De Levendige Steppecultuur: Souvenirs en Roofvogels

Rondom het plein van de troon maakt de rust van het bos maakt hier plaats voor lokale bedrijvigheid. Je vindt er talloze kraampjes vol met Kazachse souvenirs. Maar wat pas écht de aandacht trekt, zijn de traditionele vogelhouders die er rondlopen. Voor een paar tenge kun je hier oog in oog staan met de koning van de steppe: een levende, indrukwekkende arend. 

Terwijl het machtige dier met zijn klauwen stevig op een dikke lederen handschoen rust, kijk je recht in zijn intense blik. Het contrast tussen de stenen arend hoog op de paal en de levende roofvogel op de arm maakt de ervaring compleet!

Hierna is het 12:40 uur. We maken een wandeling langs de oever van het grote meer, met uitzicht op vreemd gevormde rotsen die uit het water oprijzen. Dennenbossen, helder water en granieten rotsen zorgen voor een prachtig landschap. 

Dit is duidelijk een plek waar de inwoners van Astana naartoe komen om te ontsnappen aan de drukte van de stad.

Zhumbaktas: Het Mysterie van de 'Miracle Stone'

Als we vanaf de Troon van Ablai Khan naar de oever van het grote Borovoemeer wandelen, valt het oog meteen op een raadselachtige rotsformatie die herrijst uit het blauwe water. Dit is Zhumbaktas, wat letterlijk 'Raadselachtige Steen' of 'Miracle Stone' betekent. Het is zonder twijfel het meest gefotografeerde icoon van het park.

Zhumbaktas: 'Raadselachtige Steen' of 'Miracle Stone'

Volgens de lokale legende is de rots de versteende dochter van een rijke baj (edelman). Ze vluchtte weg met haar grote liefde, een arme zanger. Toen haar broers haar geliefde met pijlen neerschoten, smeekte de intens verdrietige herdersdochter aan de hemel om haar in steen te veranderen, zodat ze voor altijd samen zouden zijn. Wat een romantisch en tragisch verhaal! Men zou er bijna van beginnen wenen:).

Bolektau Mountain.

Lunch van 13:20 tot 14:45 uur. Na de lunch wandelen we naar de top van Bolektau Mountain vanwaar men bij mooi weder een schitterend uitzicht heeft over de omgeving. De weg er naar toe vraagt een klein inspanninkje. 150 meter over een houten pad, ik vermoed dat men dit een vlonder noemt. Maar plotseling breekt er een onweder los dat het zicht veel minder poëtisch maakt.

Borovoe Nationaal Park bij mooi weder.

De Top Bereikt (En onze les in Kazachse nederigheid)

Na een stevige klim bereikten we eindelijk het hoogste punt: 150 meter boven het meer. Het uitzicht over de bossen en de meren van Borovoe moest adembenemend zijn. We stonden daar, badend in de overwinning (en het zweet), klaar om het perfecte, triomfantelijke fotomoment te claimen.

De natuur dacht daar blijkbaar anders over.

Men zegt dat de Troon van Ablai Khan beneden al je wensen laat uitkomen, maar we waren blijkbaar vergeten te wensen dat we droog de top zouden bereiken. Gehuld in een plotselinge, kletsnatte 'wet look' zetten we de afdaling in.  Ach, een beetje avontuur maakt het verhaal een beetje onvergetelijk.

Borovoe Nationaal Park bij onweder.

Burabay National Park is een natuurgebied met een combinatie van dennenbossen, heldere meren en opvallende rotsformaties. Het landschap is verrassend: men verwacht hier steppe, maar men krijgt bergen, bossen en meren. 

Terug naar Astana en diner.

Om 16:20 uur vertrokken terug over de snelweg: 265 km. We schoven aan in een fantastisch restaurant op de 24ste verdieping, met een waanzinnig uitzicht over de fonkelende lichtjes van de stad. Het is 20:20 geworden.

Diner op verdieping 24 van dit gebouw.

Om 22:00 uur is deze dag afgelopen en nog een 20 minuten tot het hotel.

Accommodatie.

 We logeren voor de 3de nacht in het Ramada hotel, na een rit van 542 km. Het is 22:20 uur geworden.