Dag 8: De stad achter ons, de eindeloze steppe voor ons.

Op weg naar Altyn Emel – het avontuur begint.

Vandaag laten we de stad achter ons en trekken we de natuur in, richting Altyn-Emel National Park. Dit uitgestrekte nationale park ligt 250 km ten noordoosten van Almaty en staat bekend om zijn woestijnlandschappen, bergen en unieke natuurverschijnselen. We vertrekken om 08:00 uit het Kazzhol hotel met 4 terreinwagens.

Kazzhotel Park in Almaty.

De verplaatsing gebeurt met terreinwagens, wat meteen een ander ritme aan de reis geeft. Om 08:00 uur in de ochtend vertrekken we voor een lange rit. 

De 4 terreinwagens voor de volgende dagen.

In het begin rijden we nog over een brede snelweg: 2 x3 rijbanen. maar naarmate we dieper het gebied intrekken, wordt het een gewone 2 baanweg. Maar dat blijft niet duren. Naarmate we vorderen worden de wegen ruwer en stoffiger. Vooral het laatste traject is een echte offroad-ervaring, met hobbelige pistes die ons door een uitgestrekt en verlaten landschap voeren.

De 4 terreinwagens. 

Altyn Emel met de Tamgaly Tas petroglyfen

Onderweg maken we kennis met een heel ander stukje geschiedenis. De bestemming zijn de Tamgaly Tas petroglyfen, een openlucht heiligdom waar eeuwen geleden boeddhistische monniken hun goden en mantra’s in de rotsen uithakten.

Toegang tot het park.

Na het vervullen van de formaliteiten (betalen) hebben we toegang tot het Park.

In de eindeloze steppen.

Wat een herkenbaar en magisch gevoel: die absolute leegte opzoeken en hem ook daadwerkelijk vinden. De rit naar de rotstekeningen door het eindeloze steppelandschap voelde als een reis naar het einde van de wereld. Over de stoffige wegen, onder een immense hemel, kwamen we werkelijk niemand tegen. Geen tegenliggers, geen ronkende touringcars, geen andere reizigers.

Uitkijktoren ove de steppe.

Eenmaal aangekomen bij de petrogliefen bleek het vermoeden waar: we zijn hier de enige toeristen. Geen gidsen die groepen toespreken of selfiesticks die het uitzicht belemmeren. 

Op de door de zon zwartgeblakerde, vulkanische rotsen treft men honderden inkervingen aan. De tekeningen tonen scènes uit het dagelijks leven van duizenden jaren geleden. Veelvoorkomende afbeeldingen zijn wilde dieren (zoals steenbokken met enorme hoorns, herten, kamelen en paarden), jachttaferelen, strijdwagens en menselijke figuren (mogelijk jagers of sjamanen).

De gids Sergey wijst op enkele rotstekeningen.

De oudste tekeningen dateren uit de Late Bronstijd en de Vroege IJzertijd (ongeveer de 10e tot de 8e eeuw v.Chr.). Ze zijn achtergelaten door vroege nomadenstammen.

De aanwezigheid van de rotstekeningen wijst erop dat dit specifieke steppegebied duizenden jaren lang een zeer belangrijke, spirituele en rituele verzamelplaats was voor nomadische beschavingen.

In de steppe, nabij de site met de petrogliefen.

Alleen wij, de wind die over de vlakte jaagt, en de eeuwenoude geschiedenis die in de rotsen gekrast staat. Het voelt alsof we een geheim hebben ontdekt dat de rest van de wereld even is vergeten, een zeldzaam moment van pure, ongestoorde connectie met het verleden en de natuur. Het is een plek waar natuur, geschiedenis en spiritualiteit samenkomen. Ze geven een fascinerend beeld van het leven van de vroege bewoners van deze regio.

Grafheuvels van de Scyten.

Verspreid over de steppe liggen ronde heuvels: de grafheuvels van de Scythen, duizenden jaren oud. Onder deze stille heuvels liggen krijgers en stamhoofden begraven, samen met hun paarden, wapens en gouden sieraden. 

Grafheuvels van de Scyten.

Wat vandaag lijkt op een eenvoudige heuvel in het landschap, was ooit een koninklijk graf midden in de eindeloze steppe.

Na het bezoek aan de petrogliefen en de mysterieuze grafheuvels stonden we voor een logistieke keuze. Een kortere route die dwars door de ruige steppe sneed en ons een vol uur reistijd naar het guesthouse zou besparen.

De uitgestrektheid van het park kent echter strenge regels en vereist officiële toelating van de parkwachters om dit specifieke pad te mogen betreden. Onze gids probeerde contact op te nemen met het hoofdkwartier, maar in deze uithoek van de wereld bleek de steppe onverbiddelijk: geen contact.

Op de off-road wegen door de steppe van Altynemel.

Zonder de noodzakelijke toestemming konden we het risico niet nemen. Er zat niets anders op dan om te keren en de lange weg terug te nemen. Een tikkeltje frustrerend vanwege dat verloren uur, maar tegelijkertijd herinnerde het ons er weer aan hoe wild, ongetemd en onvoorspelbaar dit gebied werkelijk is.

Accommodatie.

Onze eindbestemming voor vandaag is het dorp Basshy, de toegangspoort tot het nationale park. Hier overnachten we in een eenvoudig guesthouse, midden in de natuur. We logeren voor 2 nachten in een 'Basshy Village Guesthouse.

Parcours van Almaty naar Altym Emel N.P. met de petrogliefen en de grafheuvels/

Toch nog tijdig aangekomen om 17:45 en na 450 km.